Biała – surowa i... wrzosy na początku grudnia

Trudno mi uwierzyć, że mamy grudzień... Listopad przeciekł mi między palcami. Przemknął i to dosłownie, niemal niezauważenie. A ja, chyba po raz pierwszy odkąd prowadzę bloga – wprost nie do wiary! - ani razu nie zakrzyczałam: „ jak ja nie lubię listopada!”.

Czyżby coś się zmieniło w tej kwestii? Bynajmniej... nic, a nic. Zmieniło się jedynie to, że zabrakło mi czasu na rozczulanie i chlipanie w rękaw.

P r a c a ! D u ż o p r a c y ! To najlepsze (jak się okazało) lekarstwo na listopadowe niemoce... :)

Mniej mnie na blogu, ale w zamian będzie można spotkać mnie tu i ówdzie, w innych smacznych miejscach. :) 

Trufle z bailey's

 

Historia tych trufli liczy sobie już 9 miesięcy. Wtedy właśnie Agnieszka z bloga Bayaderka (klik) zachwyciła mnie swoimi małymi słodkościami.

I choć domowe trufle, same w sobie, to dla mnie nie nowina, jednak sposób ich podania czytelnikom bloga – spowodował, że wracałam do zdjęć Agnieszki wciąż i wciąż. Nie zliczę ile razy obiecywałam sobie, że „już, już robię! I żadne inne, tylko właśnie te!”. :)

Niektóre rzeczy i sprawy, potrzebują u mnie dużo czasu, by nabrały mocy urzędowej. 

Tak było w tym przypadku. Ale nie odpuściłam im. :D 

Moje trufelki w końcu dojrzały. :) 

Trufelka? :)

Szczegóły niebawem. Zaglądajcie. :)

Ulubiona szarlotka. Moja ulubiona.

Nie tak łatwo złapać oddech, gdy praca wydaje się nie mieć końca. Ale gdy już wpada wolna chwila – to koniecznie! koniecznie trzeba ją wykorzystać na babskie spotkanie. :)

Domowa szarlotka, imbryczek z herbatą i potrzeba wygadania się. To dobry sposób, by blisko trzy godziny przeleciały w pięć sekund, a dwie równe Babki wyrzuciły z siebie z milion słów. :) 
 

Gdzie jestem, gdy mnie nie ma...

Dzisiaj niestety nie będzie nowego przepisu. Ostatnio niemal każdą wolną chwilę poświęcam na pracę. Owszem, dużo gotuję i dużo fotografuję, chociaż wszystko toczy się gdzieś „obok” bloga. Mam nadzieję, że za jakiś czas będę mogła uchylić rąbka tajemnicy, bo trochę się dzieje. :)

Na razie proszę Was o wyrozumiałość o to, że w ostatnich dniach mniej mnie tutaj i mniej zaglądam na zaprzyjaźnione blogi. 

Migawki z kuchennej szafki - cz.6

Dawno nie było na blogu szperania po kuchennych szafkach. Czas temu zaradzić.Dzisiaj więc trochę szlachetnego żelastwa. :)

I znów tarta. Dyniowa z orzechami.

Ostatnio zajmują mnie różne nowe projekty. Dużo fotografuję (w sensie więcej, niż zwykle, bo dużo było przecież zawsze :)), biegam w poszukiwaniach nowych naczyń i akcesoriów, a do domu znoszę tak dziwne gadżety, że R. już tylko z politowaniem patrzy na moje dziwactwa. „Masz pomysł, gdzie to upchać?” :) Za bardzo nie mam, ale niezmienne odpowiadam: „ Spokojna twoja rozczochrana!”. Potem zaczynam myszkowanie: tu ścisnę, tam przestawię, coś innego zlikwiduję i... szafa znowu gra. :) 

 

Kilka kadrów plenerowych...

 ...głównie z targu i głównie dyniowo, póki sezon trwa... :)

Jak jesień to dynia. A jak dynia – to ciasto dyniowe.

Raczej niechętnie myślę o zbliżającym się listopadzie. Nic tego nie zmieni, nie lubię go i już. Jak zawsze będzie: szaro, buro i ponuro, sennie i apatycznie. Nie moje klimaty. Na szczęście pracy jest dużo, a nawet jeszcze więcej – może pozwoli ona zapomnieć o zbliżającej się brzydszej odsłonie jesieni.

W kwestii dyni...

...z pewnością nie zabraknie na blogu - jak co roku - dyniowego ciasta. :)
Po przepis i więcej zdjęć - zapraszam wkrótce.  Fotki będą bardzo jesienne. :)

Potrzebny będzie cukier trzcinowy...

Nie trzeba wiele. Wystarczą trzy podstawowe składniki: masło, mąka i cukier. Ale uwaga: cukier koniecznie trzcinowy! To wystarczy by na szybko wyczarować bardzo smaczne i najprostsze ciasteczka świata. Słodkie, delikatne i kruchutkie. Nawet jajek możemy nie mieć w lodówce, bo nie będą potrzebne. Ale jeśli dodamy czwarty składnik: syrop złocisty – będziemy chrupać najwspanialsze karmelowe ciasteczka.

Wczorajszy dzień był dla mnie ogromnie wyczerpujący. Nawet obiad był tylko resztkowy, bo członki odmówiły współpracy. Ale gdy wieczorem znienacka naszła mnie ochota na słodkie – niewiele się zastanawiałam. Upiekłam ciasteczka karmelowe.

Polecam! 

Ps. A na zdjęciach znalazły się przecudnej urody papierowe słomki od HandpickedForYou. Koniecznie zajrzyjcie do sklepiku (klik)! :) 

Kruche ciasteczka karmelowe

(ok. 50 ciasteczek)

150 g cukru trzcinowego (jasny muscovado)

200g masła w temp. pokojowej

4 łyżki syropu złocistego (golden syroup)

280g mąki

½ łyżeczki sody oczyszczonej

garść wyłuskanych orzechów włoskich

Piekarnik nagrzać do temp. 180st.C. (grzałki góra – dół). Przygotować dwie duże blachy (z wyposażenia piekarnika) i wyłożyć je papierem do pieczenia.

Mąkę przesiać wraz z sodą oczyszczoną do osobnej miski.

Masło ubić z cukrem trzcinowym na puszystą masę. Cały czas ubijając, dodawać kolejno: syrop złocisty, a następnie przesianą mąkę z sodą.

Ciasto będzie bardzo miękkie, ale dość elastyczne. Dłońmi nabierać małe porcje masy – wielkości małego orzecha włoskiego – i formować kulki. Układać na blasze, pozostawiając odstępy pomiędzy nimi (kwadratową blachę zapełniłam rzędami 5x5=25 kulek).

Zdecydowanym ruchem spłaszczyć palcami każdą kulkę. Dodatkowo można lekko przycisnąć płasko ustawionym widelcem – wyciskając paskowy wzorek. W każde ciasteczko delikatnie wcisnąć ćwiartkę orzecha.

W ten sam sposób przygotować ciasteczka na drugiej blasze.

Piec ok. 15 min. do ładnego zezłocenia.

Smacznego!

Blog of Gdańsk 2012. Nagroda Czytelników.

źródło zdjęcia (klik): Blog Forum Gdańsk

 

Właściwie wszystko zostało już powiedziane. :) Wszelkie gorące wieści niósł na bieżąco Facebook.

Dzisiaj specjalnie dla tych Czytelników, którzy Pieprz czy Wanilię śledzą tylko tutaj – jeszcze raz dzielę się wspaniałą wiadomością...

W konkursie Blog of Gdańsk 2012 – Pieprz czy Wanilia - zdobył najmilszą (moim zdaniem) nagrodę – Nagrodę Czytelników. :)

Najmilszą, bo ta nagroda to dowód Waszej sympatii. :) Nie byłoby jej, gdyby nie Wasze oddane głosy i Wasze wsparcie. :)

Wczoraj i dzisiaj przesłaliście mi tak dużą ilość gratulacji, że wprawiły mnie w lekkie zakłopotanie... W końcu to Wasza, nie moja - zasługa! :) 

 źródło zdjęcia (klik): Blog Forum Gdańsk

 

Pozwólcie, że raz jeszcze, podziękuję każdemu z osobna i jednocześnie wszystkim razem - za Wasze głosy, za gratulacje i sympatię, którą obdarzacie mnie na co dzień. :)

Mam cudownych Czytelników! :) 

A wszystkich nowych, którzy teraz tutaj trafili – serdecznie zapraszam. :)

Obiecałam wczoraj pokazać Wam nagrodę, zatem voilà! . :)

Tak oto wpisała się w mój odgruzowany kąt do pracy. :) Co prawda, na razie ustawienie jest tymczasowe, ale finalnie i tak zostaną tutaj ze mną. :)

A tymczasem rozważam konieczność zakupienia identycznego, czerwonego fartuszka. :)